Baby Esther Kinderen zwanger

De maffia

Ja, de moedermaffia welteverstaan.

Waarom kunnen wij vrouwen/moeders niet wat vaker liever voor elkaar zijn?

Als ik zeg dat ik flesvoeding geef, dan heb ik onwijs het gevoel dat ik me moet gaan verdedigen bijvoorbeeld. Dat slaat toch eigenlijk helemaal nergens op? Toch doe ik het iedere keer weer! En geloof me, ik heb echt mijn ‘bekkie’ wel bij me, maar als het gaat om mijn moederrol wil ik gewoon keihard bewijzen dat ik echt wel het beste wil voor mijn kinderen. Dus daar ga ik weer. Uitleggen waarom ik geen borstvoeding geef (misschien leg ik, als er nog interesse in is na miljoenen blogs over borstvoeding, een keer uit waarom ik voor flesvoeding heb gekozen). En zie je? Eigenlijk doe ik het nu alweer.

Dan de vraag waar mijn kinderen zijn als ik werk, ook zoiets! Wat maakt dat uit? Ik werk ja, ik vind dat namelijk leuk, en financieel is het gewoon handiger. En toch vind ik het dubbel, ik ben namelijk ook graag bij de kids want de tijd gaat zo ontzettend snel!

En nu doe ik het weer.. uitleggen WAAROM ik werk.

Het moet toch eigenlijk gewoon goed zijn als ik zeg ‘ik geef flesvoeding PUNT. Of ‘ja, ik werk PUNT. Ikzelf vind het echt erg vervelend (en dit is nog zacht uitgedrukt) dat het nooit eens goed genoeg is. Dat het soms gewoon op een wedstrijd lijkt.

Slaapt de jouwe al door? Die van mij wel hoor, van 7 tot 8, zo heerlijk!’

Oké, mijn kids slapen door, maar ik kan me voorstellen dat dit een rotvraag is als je kinderen na een jaar niet door willen slapen.

‘is de jouwe al zindelijk? Die van mij met anderhalf al, je moet gewoon écht even doorpakken’

Nee, hij is twee en half, en nee hij is nog niet zindelijk. En ja, we zijn er mee bezig, maar nee ik zet er geen druk op.

‘Geef je geen borst? Ja kom op, een week proberen is niks hè? Even doorbijten, je wilt toch het beste voor je kind? Ik heb ze allemaal 2,5 jaar zelf gevoed, zo’n fijn moment met mijn kind!’

Ja, ik heb het beste voor met mijn kind, DAAROM geef ik flesvoeding PUNT.

‘Oh je gebruikt een draagzak in plaats van een doek? Is die dan wel ergonomisch, want weet je wel wat voor schade je aanricht als je verkeerd draagt?’

JAHAAAAAAAAAAAAAAAA .

Een paar voorbeelden. Tuurlijk heb ik het beste voor met mijn kind, maar mag ik zelf alsjeblieft mijn eigen keuzes maken? Ik gooi het maar op onwetendheid bij dat soort mensen. Als ze eens wisten hoeveel moeite ik heb gedaan bij borstvoeding, of zindelijkheidstraining. Zij zijn er niet bij.

Bevallingen. Ook zo iets. HET IS GEEN WEDSTRIJD. Keizersnede of vaginaal bevallen? YOU ROCK, op welke manier dan ook. Je bent superwoman. Kan mij het schelen of je je kind in 2 uur persen eruit hebt gekregen of in 2 minuten, of je 48 uur over je bevalling hebt gedaan of in 4. Ziekenhuis of thuis. Het is toch altijd machtig mooi en super knap?!

‘Oh je hebt pijnbestrijding gehad? Nee, ik wilde het graag allemaal voelen’

Hé, dikke prima voor jou, maar als je 20 uur ligt te strijden voor een halve centimeter, geef die vrouw alsjeblieft wat tegen de pijn.

Als moeders gewoon eens wat meer met elkaar mee zullen leven, elkaar helpen in plaats van verwijten te maken. Help elkaar, tuurlijk mag je advies geven, of vertellen hoe je het zelf ervaren hebt of hoe je dingen aan pakt. Maar dit kan ook op een respectvolle manier. Zolang je niet weet wat er bij iemand speelt, kun je er ook niet over oordelen.

Over oordelen gesproken…

Een tijdje geleden in de supermarkt wilde mijn zoontje graag zijn toetje alvast eten. Dit mocht niet van mij en hij begon wat te mopperen. Hij zat in de boodschappenkar en vroeg herhaaldelijk om zijn toetje, met een normaal volume, geen gehuil, maar wel zeuren. Ik bleef rustig en heb hem uitgelegd dat het toetje voor thuis was. Niet veel later komt er een wat oudere man naar me toe en zegt ‘zo, die zou ik een graag een pak rammel willen geven.’

Ik was hoogzwanger, en door de hormonen raakte ik in plaats van boos, echt heel erg verdrietig en wist niks uit te brengen. Eenmaal thuis was ik er helemaal ondersteboven van.

Waarom is dit nou nodig? Die man kent mij niet, kent mijn zoontje niet. Waarom dan toch zo reageren? Ik kan er gewoon niet bij met mijn hoofd.

Mensen, wees eens wat aardiger voor elkaar. Dat maakt alles toch een beetje mooier? Ook als je (nog) geen kinderen hebt. Kom dan al helemaal niet aan met ‘adviezen’ of met ‘ik zou dit nooit doen als ik kinderen heb’. Ha! Zeg nooit nooit! Je zwicht allemaal een keer voor bepaalde dingen.

Steun elkaar, het moederschap kan al zwaar genoeg zijn. Geef je de borst, hé super! Geef je de fles, net zo goed! Werk je wel of niet, PRIMA. Gaat je kind naar opa en oma of de opvang? WHO CARES? Zo lang je je kind niet van het balkon gooit, ben je een prima moeder.

En voor de mensen die zich graag overal mee bemoeien, hun oordeel klaar hebben staan en het altijd beter weten: denk eens even na voordat je je mond open doet, want wie weet kwets je iemand ontzettend.

Want flesvoeding of borstvoeding, werken of thuisblijven, we hebben allemaal het hoofd van ons kind wel eens tegen het dak van de auto aan gestoten toen we ze wilden vastzetten in het autostoeltje.

Tot snel!

Liefs, Esther

2 thoughts on “De maffia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top